In december ga ik op reis om mijn spirituele leraar, mijn Guru, Yogi Guruji Prakash Shankar Vyas te bezoeken.
Meer dan twintig jaar mediteer ik onder zijn begeleiding, maar het is te lang geleden dat ik hem werkelijk heb ontmoet. Hij woont ver weg, in Australië, letterlijk aan de andere kant van de wereld en toch is hij in mijn meditaties altijd dichtbij.
Deze spirituele leraar is het licht dat mijn innerlijke pad verlicht. In meditatie is het zijn aanwezigheid die me leidt, niet door woorden maar door stilte.
Hier in Nederland ken ik veel mensen die yoga beoefenen, maar niemand die een Guru heeft in de Kriya Yoga traditie. In deze klassieke leer is de verbinding met de Guru levend, en wezenlijk.
Er is maar één Guru
In Kriya Yoga weten we: je kunt vele leraren hebben, maar er is maar één Guru.
Voor velen klinkt dat misschien vreemd, zeker in een tijd waarin zelfstandigheid en persoonlijke vrijheid hoog in het vaandel staan. Maar in de oude yogatraditie betekent het hebben van een Guru iets heel anders dan afhankelijkheid, het verwijst naar een levende lijn van overdracht, van hart tot hart.
De Guru is niet alleen een persoon, maar een kanaal van bewustzijn. Hij wijst niet naar zichzelf, maar naar de waarheid in jou.
De devotie voor de leraar is binnen Kriya ook een oefening in Bhakti Yoga: het pad van toewijding. Door die toewijding aan het goddelijke buiten ons, worden we uiteindelijk teruggeleid naar het goddelijke binnenin.
Zoals Guruji zegt: Find Atman.
Vind de innerlijke Guru in jezelf.
Kriya in mijn leven
Omdat ik dagelijks mediteer, voel ik me voortdurend verbonden met mijn Guru en met de Kriya-lineage. Ik ervaar die verbinding als een levend veld van energie. Elke les die ik geef, elke behandeling die ik doe, voelt als een voortzetting van dat veld, alsof de energie zich via mij doorgeeft. Het is een veld van heling en bewustzijn, van ontwaken en compassie.
Na mijn initiatie in Kriya Yoga in 2002 zei mijn Guruji tegen me:
“Ik wil dat je yogales gaat geven. Er is veel belangstelling voor, en in de toekomst kun je daar een beetje geld mee verdienen.”
Toen waren er nog nauwelijks yogascholen. Ik huurde een zaaltje in een dansstudio, zonder te weten waar dit pad me zou brengen. Nu geef ik retraites in China, Japan, Hong Kong en Portugal. Soms glimlach ik en denk: moet je kijken waar dat ene advies me heeft gebracht.
De Guru is mijn gids, een innerlijk kompas. De verbinding met hem brengt me bij mijn eigen, Wijze Innerlijke Ouder, die me herinnert aan mijn eigen essentie en me uitnodigt steeds dieper met mezelf in contact te blijven.
Veel keuzes in mijn leven gaan over authenticiteit en blijven groeien. Het pad van Kriya Yoga en meditatie geeft richting én leert me loslaten wanneer iets voltooid is.
Ik heb vele beroepen gehad: leraar in het voortgezet onderwijs, kok in restaurantkeukens, gezinsondersteuner in de jeugdzorg, mindfulnesstrainer en opleider van docenten. Nu werk ik als acupuncturist in mijn eigen praktijk.
Wat al die fases verbindt, is dezelfde impuls: ongehecht zijn, een hunkering naar vrijheid. Het Vrije Kind in mij dat nieuwsgierig blijft onderzoeken. In die openheid ervaar ik telkens opnieuw de adem van Kriya, die zegt dat ik mag vertrouwen op de beweging van het leven.
Meditatie in deze gekke tijd
We leven in een onrustige wereld. Alles gaat snel vaak te snel. In de kranten lees ik waarschuwingen over een hypernerveuze samenleving die mensen overvraagt en uitput. Weinig mensen hebben nog de rust om te kunnen verstillen.
Toen ik kinderen leerde over mindfulness, merkte ik dat meditatie een vaardigheid is die de moderne mens grotendeels is kwijtgeraakt. Mediteren is in wezen herinneren; het vermogen om te verstillen, om onze eerdere ervaringen op een dieper niveau te onderzoeken.
Dan kunnen we de emoties gadeslaan, zonder dat ze ons overnemen. We krijgen inzicht in onze gedachtepatronen. We kunnen dan naar binnen te reizen, naar het stille centrum waar rust en helderheid aanwezig zijn.
Juist in deze tijd is die innerlijke rust zo belangrijk. Ik ben iemand die dagelijks mediteert. De Kriya meditaties geven ritme aan mijn dag, het bepaalt de richting aan mijn keuzes. Het vraagt toewijding: bewust omgaan met voeding maar ook dat laten van wat voor anderen vanzelfsprekend is, koffie, alcohol, drugs, donkere chocolade. Alles wat benevelt of te veel activeert is te heftig voor mij. De pijnappelklier, het energetische centrum van helder bewustzijn, wil zuiver blijven.
De beoefening past me als een handschoen en ik vraag me soms af waarom ik dit allemaal doe, waarom ik dit pad zo trouw blijf volgen. Dan voelt het alsof ik deze meditatie al eerder heb beoefend, in eerdere levens. Ik kan ook de kennis uit deze levens her-inneren.
Daarnaast wanneer we ons verbinden met oude tradities, ontstaat vanzelf vertraging. Dat ervaar ik niet alleen in deze meditatie-vorm maar ook in mijn studie van klassieke teksten uit de Chinese geneeskunde.
Door te leren van de oude meesters reizen we terug in de tijd, verbinden we ons met oude kennis die dieper reikt. Zij kenden ook een dieper begrip van spiritualiteit, iets wat in onze moderne tijd steeds verder van ons af lijkt te staan.
De leraar in jezelf
Ik merk vaak dat mensen weinig begrip hebben wanneer ze horen dat ik een spirituele leraar heb. Ze hebben er wel een mening over, maar zelden een werkelijk besef van wat spiritualiteit betekent. Wanneer het gesprek daarop komt, hoor ik hun oordelen over religie of de kerk. Iemand zei eens dat ze niets heeft met het idee van God, omdat ze Hem ziet als een man op een wolk, ergens in de hemel. Het begrip spiritualiteit heeft voor velen nog geen eigen vorm of diepgang gekregen.
Anderen zoeken het juist in ervaringen buiten zichzelf. Ze gebruiken middelen om bewustzijnsverruiming te ervaren of reizen naar heilige plekken, aanbidden beelden of zoeken in tempels. Die beleving blijft aan de oppervlakte, je kunt daar blijven zoeken.
Ik ken ook veel mensen die yoga beoefenen maar geen weet hebben van spirituele oefening. Er is geen integratie.
Kriya meditatie leert me telkens opnieuw dat de ware leraar in jezelf leeft. De uiterlijke Guru wijst slechts de weg naar binnen. Toch merk ik dat mensen hun oppervlakkige kennis of eigen overtuigingen projecteren op mijn beoefening. Ik laat het maar voor wat het is. Dit pad bewandel ik in stilte.
Wanneer ik mediteer, voel ik me verbonden. Niet alleen met mezelf of met de leraren in deze lijn, maar met iets groters: liefde, waarheid en compassie. In die ervaring verdwijnt de scheiding. Er is geen twee, er is slechts één.
Zelfrealisatie in Yoga
Kriya is een pad dat leidt tot Ātma-sākṣātkāra (Zelfrealisatie) de directe ervaring van het ware Zelf. Dit is geen intellectueel idee, maar een levend inzicht. Het is het moment waarop je beseft dat jouw wezen niet beperkt is tot je persoonlijkheid, maar deel uitmaakt van een groter bewustzijn. In de yogatraditie heet dat bewustzijn Atman (het Zelf) of Purusha (de getuige).
Wanneer dit inzicht doordringt, verdwijnt de illusie van afgescheidenheid. Je leeft en handelt nog steeds in de wereld, maar vanuit helderheid in plaats van angst of verlangen.
Guruji helpt mij, als zoeker, het ware Zelf te herkennen. Niet door nieuwe kennis te geven, maar door te wijzen op datgene wat altijd al aanwezig is. Zoals in Kriya wordt gezegd: de uiterlijke Guru leidt je naar de innerlijke Guru.
In Kriya Yoga betekent zelfrealisatie dat de beoefenaar via adem, bewustzijn en meditatie steeds subtieler wordt in zijn waarneming. De geest wordt stil, de energie stroomt vrij, en wat overblijft is de directe ervaring van Waarheid (Satya).
Zelfrealisatie in yoga is het ontwaken tot je eigen wezen als bewustzijn zelf.
Mijn reis naar Australië is niet alleen een ontmoeting met mijn geliefde Guruji, maar ook een reis naar binnen, naar dat stille punt waar leerling en leraar één worden. Die reis begon in 2002 en krijgt nu een natuurlijk vervolg wanneer ik Guruji in december opnieuw zal ontmoeten.
Geef een reactie