Kennis is als een bloem en het begin van onwetendheid

Ik lees de laatste tijd veel boeken over Taoïsme.
De Tao is er; Het is de natuurlijke loop der dingen. Daar hoef jij niets aan te doen. Alles is en jij bent in de ultieme zijnsmodus. Merk je hoe deze stroomt? Dít is de levende Tao.
Nu je hem probeert te zien of benoemen is hij meteen verdwenen.
Wat me zo aanspreekt is dat de teksten om dat uit te leggen op onorthodoxe wijze, kraakhelder tot de kern doordringen, en daar bij die kern blijven. De levende Tao is wars van cultuur, traditie of rituelen. Is los van intellectualisme of emoties en legt onnodige intenties feilloos bloot.

Deze tekst uit de Tao Te Tjing komt van de site: www.tekensvanleven.nl waar de teksten echt heel mooi in het Nederlands zijn bewerkt door George Burggraaff en Roeland Schweitzer
‘Tao Te Tjing’ is de titel van een bundel van 81 Chinese teksten. Ze zijn een paar honderd jaar voor Christus opgeschreven. Dan zijn ze al eeuwen doorverteld. De teksten gaan over de schepping, het leven en hoe te leven. Ze zijn beknopt, fascinerend, poëtisch en filosofisch…
——————————————

De een is zich niet bewust van zijn goedheid.
Hij is gewoon een goed mens.
De ander probeert constant om goede daden te verrichten.
Daardoor is hij nog geen goed mens.
De een lijkt vrijwel niets te doen, toch wordt al het werk volbracht.
De ander is constant druk, terwijl toch veel niet af komt.
Menselijke mensen lijken niets te doen.
Rechtvaardige mensen zijn druk.
Formele mensen leggen hun regels op.
Als er niet wordt geluisterd, gebruiken ze geweld.

Daarom, zodra de Tao verdwenen is, komt de innerlijke kracht.
Zodra de innerlijke kracht verdwenen is, komt de menselijkheid.
Zodra de menselijkheid verdwenen is komt de rechtvaardigheid.
Zodra de rechtvaardigheid verdwenen is, komen de regels.
Als mensen zich aan de regels houden zijn ze trouw,
maar wanorde ligt op de loer.
Kennis is als een bloem en het begin van onwetendheid.
Daarom kiest een wijze voor de binnenkant en niet voor de schil,
voor de vrucht en niet voor de bloem.
Daarom verwijdert hij de buitenkant en kiest de binnenkant.

The Animated Avadhuta Gita

The text is an ancient sanskrit advaita vedanta wisdom, which has been almost unknown even in India for centuries. Its title means: The Song of the Naked One, the Sage that got rid of ideas and identification and sings out of bliss.

Tsar Bomba

Radio interview

Op zondag 9 augustus zond de omroep Ohm dit interview over Kriya yoga uit.
Kriya is een zeer zeldzame en oude traditie. Onderdeel van Kriya yoga is Guru meditatie.
Ik spreek hier over de leerling / Guru relatie en de eigen verantwoordelijkheid van de leerling. Een onderwerp waar ik niet vaak over praat omdat het zo moeilijk is uit te leggen en vaak verkeerd wordt begrepen.

Beluister hier het interview (45 min.)

The Secret

Je ziet het niet hé?

Speeldrift

Als me gevraagd wordt waarom ik mediteer komt er een herinnering bij me naar boven uit de tijd dat ik een jaar of vijftien was: Thuis sta ik met mijn gezicht dichtbij de spiegel en ik kijk mezelf in de ogen. Ik probeer mijn blik te vangen. Steeds sneller te kijken dan de weerkaatsing van mijn oog naar de spiegel en weer terug. Alsof in de weerkaatsing wat te vangen is.
“Wat is er gaande achter de ogen, wat is daar te kennen?” Ik weet nog dat dat door mijn hoofd ging. Dat zoekproces nog steeds is nog steeds gaande. Nu in mijn meditaties.

Uit het boek Speeldrift van Juli Zeh pagina 245/246, het volgende citaat. Ik denk dat dit citaat mijn herinnering staande voor de spiegel illustreert:

“Ik heb je de tijd verklaart, nu is het de beurt aan de ruimte. Die hele opgezwollen waanvoorstelling, deze onmetelijke speelplaats der waarnemingen, zit in één enkele punt opgesloten. Wijzelf doen hem open als de uitvouwplaatjes van een kinderboek, en de motor van deze gigantische schepping is de onderscheidingsdwang die ons in alles naar het tegendeel doet zoeken. Geen punt zonder streep, geen nietigheid zonder eindeloosheid. Zonder groot zou er geen klein zijn, geen hard zonder zacht, het lelijke zou niet bestaan zonder schoonheid. We zien van iets dat het zwart is omdat er witte dingen zijn, waarvan het zich kan onderscheiden. Geen rood zonder blauw, geen mens zonder dier. [Read more]

Isaac Shapiro

Wat een verschil. Gisteren op die vreemde Koninginnedag stond ik nog lekker te stampen bij Gasten zonder Grenzen, een houseparty in de Europarrrrkinnng. Vanavond was ik bij Isaac Shapiro die deze dagen Sangha Meetings geeft in de Muiderkerk in Amsterdam.
Advaita Vedanta een oude Indiase filosofische stroming en wordt door Shapiro in de praktijk gebracht. Shapiro is verbonden met Ramana Maharishi maar hoe daar ben ik nog niet achter. Advaita Vedanta is de filosofie dat alles één is, of alles met elkaar is verbonden, het individu en ook dualiteit bestaat niet. Nou ja, hoe je het ook wil benoemen; Dat je in dit moment aanwezig kan zijn en één kan zijn met de dingen om je heen. Dit is een gedachte die makkelijk te vangen is, maar moeilijker om echt voor langere tijd in praktijk is te brengen. Daarom is het bijzonder om Shapiro aan het werk te zien. In Sangha gesprekken samen explorerend wat er nu gaande is.
De Muiderkerk, Linneausstraat 37, 1093 EG, Amsterdam
Tegenover het Tropenmuseum tot en met 14 mei op deze dagen:
Maandag, dinsdag, woensdag vrijdag 19:30 – 21:30
Donderdag 20:30 – 22:30
Zaterdag 13:00 – 21:00
Zondag 14:00 – 21:00
www.isaacshapiro.org

Torero Satori

pagina 1 | pagina 2 | pagina 3 | pagina 4 | Download PDF

In Orit’s yoga workshop begin dit jaar bespraken we dat er volgens de yoga filosofie drie geestestoestanden zijn:
1 neutraal,
2 door een emotie, groot of klein, beroerd en
3 verlicht als in helder en totaal bewust van alle dingen om je heen.
We zochten naar uitzonderingen. Iemand zei: “Wat als je nu in plotseling oog in oog staat met een tijger?” Ik moest toen denken aan deze tekst die ik las in Zen and the Japanese Culture. Over de torero Juan Belmonte die een moment van Satori (prajna immovable) beleefd tijdens zijn gevecht met een stier. Klik op de foto voor het verhaal…

Zen and the Japanese Culture
Auteurs: D. T. Suzuki
502 pagina’s | Princeton University Press | november 1970
link bij Bol.com