“Wat ik me al heel lang afvraag is hoe we ervaringen kunnen communiceren…” zei Fiore gister. We spraken over de interviews die ze afneemt over beleving van religiositeit.
Deze vraag herken ik als ik met mensen praat die niet eerder hebben gemediteerd. Ik zoek naar metaforen om een meditatie-ervaring te beschrijven. Dat werkt niet altijd, nou ja eigenlijk bijna nooit. Meditatie is als ervaringsleren. Ik ben daarom voorzichtig geworden met het bespreken van mijn eigen meditatie ervaringen met anderen. Want ik blijf aan het uitleggen, zoeken naar woorden of voorbeelden en ik weet eigenlijk nooit wat de ander echt daarvan begrijpt.
In de Westerse wereld is dit lang de rol geweest van de beeldende kunst en muziek. Het verbeelden van een (spirituele) beleving voor anderen die deze ervaring niet kennen. In een taal die een rechtstreeks appél doet op de zintuigen, anders dan woorden alleen dit kunnen doen.